Gamla alveg búin á því

Já allt í einu er ég dottin í allsherjar þreytu „breakdown“ með tilheyrandi óskemmtilegum einkennum. Hraður hjartsláttur, svimi, þrekleysi, sljóleiki yfir höfðinu, óþol fyrir hávaða, verkir í skrokknum ... allur pakkinn bara. Ég fann strax í morgun að ég var eitthvað skrítin en reyndi að leiða það hjá mér. Fór meira að segja í sund um hádegisbilið þó Valur reyndi að segja mér að líklega væri skynsamlegast fyrir mig að vera heima. Svona upplifði ég sundferðina...

Þegar ég kem í bílinn ætlar hávaðinn að æra mig. Miðstöðin er á fullu og kveikt á útvarpinu. Ég skrúfa niður í miðstöðinni og slekk alveg á útvarpinu. Bakka út úr stæðinu og ek áleiðis niður í sundlaug. Þarf að passa mig sérlega vel, því það er eins og öll rýmisskynjun brenglist þegar ég er svona. Hvað er langt í næsta bíl? Kemst slysalaust niður eftir og alla leið ofan í laugina. Byrja að synda. Er að gefast upp eftir fjórar ferðir. Líkaminn lætur ekki nógu vel að stjórn, vöðvarnir kannski að vinna á 10-20% afköstum, hraður hjartsláttur, mæði. Kannski ég ætti að fara bara uppúr? Nei það hlýtur að gera mér gott að synda... Reyni að beita núvitund. Horfi á hendurnar taka hvert sundtakið á fætur öðru, einbeiti mér að því að upplifa hvernig hendurnar kljúfa vatnið. Tel sundtökin milli bakkanna. Stoppa. Finn hvað ég er móð. Bara tvær ferðir enn. Já og svo aðrar tvær. Hætti eftir tíu ferðir. Fer í gufu. Dauðfegin að geta sest á bekk og hvílt mig. Loka augunum. Finn hvernig hjartað hamast í brjósti mér eins og eftir meiriháttar áreynslu. Hitti konu sem ég þekki, reyni að halda uppi eðlilegum samræðum en líður eins og ég hafi komið undarlega fyrir. Fer í sturtu. Sé aðra konu sem ég veit að ég þekki en það tekur heilann minn býsna langan tíma að segja mér hvaða kona þetta er. Spjalla líka aðeins við hana. Líður eins og hugurinn svífi þarna einhvers staðar um þó líkaminn sé vissulega á sínum stað. Hafði ætlað að þvo mér um hárið en gleymi því alveg þar til ég sæki handklæðið mitt og sé sjampóið. Ekki séns ég nenni aftur í sturtuna. Í búningsklefanum er ærandi hávaði. Samt bara kona að nota hárþurrkuna. Og önnur á eftir henni. Ég get vel skilið að hávaði sé notaður sem pyntingatæki þegar mér líður svona. Verð að komast héðan út. Sleppi því að þurrka á mér hárið og mála mig. Dríf mig heim. Er algjörlega örmagna.

Þessi dagur kemur sem sagt til með að verða algjörlega ónýtur nema eitthvað kraftaverk eigi sér stað. Já já kannski hressist ég eitthvað þegar líður á daginn. En það er eiginlega pínu fyndið að ég er nýlega búin að hrósa mér af því bæði við Val, Önnu systur og Hrefnu að nú þoli ég hávaða miklu betur en ég gerði á tímabili. Og fæ það þá heldur betur í bakið. En miðað við hvað er búið að ganga á undanfarið, þá er auðvitað ekkert skrítið að eitthvað láti undan. Vonandi stendur þetta bara stutt yfir.

Annars ætluðum við í herbergjaflutninga í dag. Ísak er löngu byrjaður að sofa inni í gamla herberginu hans Andra en það á eftir að flytja afganginn af dótinu hans þangað inn. Já og tæma Andra dót úr herberginu. Aðalmálið er skrifborðið stóra sem Hrefna átti á sínum tíma og arfleiddi svo bróður sinn að. Það þarf að skrúfa það í sundur til að geta flutt það. Valur græjar það. En já það liggur svo sem ekkert á þessu.

P.S. Þessi fallega fjöður leyndist í lyngi í Loðmundarfirði  (hvað eru mörg "L" í því ;-)

Komin á yfirsnúning

Já það virðist óhjákvæmilegt að á einhverjum tímapunkti fyrir jólin þá fer ég á svo mikinn yfirsnúning að ég á erfitt með að sofa. Það er alveg ótrúlega pirrandi að liggja í rúminu, svo yfir mig þreytt, en geta samt ekki sofnað því hugurinn lætur mig ekki í friði. Alveg sama hvað ég reyni að slaka á. Í fyrrakvöld náði ég ekki að sofna fyrr en einhvern tímann milli eitt og hálf tvö (fór í háttinn fyrir hálf ellefu) og var vöknuð kl. 6 í gærmorgun. Með dúndrandi stress-hjartslátt. Gaman gaman ...

Annars rættist ótrúlega vel úr deginum. Ég fór í sund uppúr hálf átta, kom heim og borðaði morgunmat, fór með bílinn út á Toyota verkstæði þar sem þeir settu nýjar ljósaperur í afturljósin á meðan ég beið, fór og sótti vörur til Kristjáns og var komin í vinnuna uppúr hálf tíu. Vinnudagurinn leið mjög hratt enda nóg að gera. Ég hafði ætlað að hætta kl. 15 en komst ekki út fyrr en um kl. 16 því skyndilega hrönnuðust upp verkefni sem þurfti að klára. Svo kom ég heim og talaði aðeins við Hrefnu á Skype en fór síðan að skoða prjónablöð því mig langar að prjóna nýja lopapeysu á sjálfa mig. Fann uppskrift sem mér leist þokkalega á og brunaði í Nettó til að kaupa lopa með 30% afslætti, en í gær var síðasti dagurinn í Kaupdögum KEA kortsins. Í gærkvöldi fór ég svo að búa til „deig“ í hráfæðiskex og hrærði einhverju saman, í tilraun til að gera eitthvað nýtt bragð. Valur smurði svo deiginu á bökunarplötur fyrir mig og þetta er enn að malla í þurrkofninum.

Þegar ég lagðist loks upp í rúm, vongóð um að geta sofnað fljótlega af því ég var svo vansvefta, þá byrjaði fjörið enn og aftur. Hugurinn gjörsamlega út um allar trissur (þarf að muna að panta þessar og hinar vörur, gera vinnuskýrslu, klára að kaupa jólagjafir, sennilega vantar okkur eina starfsmanneskju í viðbót til að ná að dekka vinnuna fram að jólum, úff hvað ég vildi eiga frí í meira en þessa tvo daga eftir jól, það væri nú gaman að setja upp fleiri jólaljós í gluggum eða úti í garði, Anna systir er að koma að heimsækja mömmu og Ásgrím, hefði nú verið gaman að ná að hitta hana) ... og svo framvegis. Síðan fór hugurinn að kyrrast en þá tók skrokkurinn yfir athyglina. Ái, mér er illt í fótunum, mér er illt í öxlunum, nei bíddu mér er illt alls staðar. Samt hafði ég tekið verkjatöflu áður en ég fór í háttinn... Sem betur fer sofnaði sofnaði ég nú fyrir rest og vaknaði bara einu sinni í nótt til að fara á klóið. Vaknaði svo í morgun kl. 7:10 og gat engan veginn sofna aftur. Því miður, því ég hafði ætlað að reyna að sofa út (svona til hálf níu a.m.k.). Mér fannst ég líka of þreytt til að geta notið þess að fara í sund svo ég sleppti því. Var samt komin með nýtt persónulegt met, búin að fara í sund fjóra daga í röð (nokkuð sem mér hefði nú ekki þótt mikið einu sinni).

Og nú er ég kannski að nálgast persónulegt met í væli ... skal ekki segja, hef nú svo sem alveg látið gammann geysa hér á blogginu áður. En klukkan er að verða hálf tíu, ég fer að vinna kl. eitt og ég held bara að ég verði að a) reyna gera eitthvað fyrir sjálfa mig b) hvíla mig í smástund fyrir vinnu.

Skápadólgur

Ég heyrði nýtt orð í sundi í morgun. Þannig var að þegar ég kom að búningsklefanum tók ég eftir því að það voru óvenju fáir skór í skóhillunni (og það sem meira var, allir svartir, mínir þar með taldir, en það er nú önnur saga). Þegar ég kom svo inn í búningsklefann var þar fyrir ein önnur kona og eftir að hafa boðið góðan daginn, nefndi ég hve fáir væru í sundi í dag.

„Já, sagði hún, en það kom samt ekki í veg fyrir að einhver tæki skápinn minn, einhver skápadólgur.“

Ég hváði, enda hafði ég aldrei heyrt þetta orð áður. Hún sagðist hafa heyrt þetta í sumar og fannst tilvalið að nota það í dag, þar sem hún fékk ekki skápinn „sinn“. Svo hlógum við báðar, enda ekki annað hægt.

Þetta með að eiga skápana í sundlauginni er auðvitað bara fyndið, en það verður ósjálfrátt þannig að þegar maður kemur í sund á hverjum degi (tja eða næstum því ...) þá eignar maður sér ákveðinn skáp. Í mínu tilfelli þá var það nú aðallega vegna tillitssemi við aðrar konur (eða ég tel sjálfri mér a.m.k. trú um það). Á sínum tíma þegar ég byrjaði að synda þá var ég alltaf óvart að fara í skáp sem einhver önnur kona átti og fékk nú stundum að heyra það. Eftir nokkurn tíma var ég búin að kortleggja skápana og eigendur þeirra, og fann lausan skáp þar sem ég var ekki að troða neinum um tær. Hann er alla vega laus á þeim tíma sem ég syndi yfirleitt. Ég veit um konu sem mætir yfirleitt um sjöleytið á morgnana og notar sama skáp, en hún er alltaf farin þegar ég kem. Síðan gerist það stundum um helgar eða á sumrin að við mætum á sama eða svipuðum tíma og þá eru slagsmál um skápinn ... hehe nei nei, ég er að grínast.

Mér er nú nokk sama þó ég fái ekki akkúrat minn skáp, en held mig þá reyndar yfirleitt svona nokkurn veginn á sama svæðinu. Ég er nefnilega hornamanneskja (eins og í blakinu) og finnst ekkert þægilegt að vera í skáparöðinni miðri. En það er fræg saga af manni sem átti heima nálægt sundlauginni hér áður fyrr, og mætti víst stundum á morgunsloppnum í sund, hann átti það til að fara bara heim aftur ef skápurinn hans var ekki laus;-)

Annars á ég afmæli í dag. Ég hef einhvern veginn ekki vanist á það að gera mikið úr afmælinu mínu, en verandi á facebook þá fæ ég alla vega margar kveðjur. Það er eingöngu letinni í sjálfri mér að kenna að ég geri ekki meira úr afmælisdeginum. Nenni ekki að baka og stússast. Og af því ég baka ekki þá býð ég engum í kaffi. Hér áður fyrr fannst mér stundum leiðinlegt ef það var of lítið að gerast á afmælisdeginum mínum, en í dag er ég alveg sátt við það. Finnst bara gaman ef fólk man eftir að senda mér kveðju en ætlast ekki til neins meira. Kannski fer ég einhvern tímann seinna að vera duglegri að gera mér dagamun en þetta er bara í góðu lagi svona núna. Sko, þarna hringdi einmitt ein vinkona mín og það var nú aldeilis gaman :)

P.S. Myndin tengist umfjöllunarefni dagsins ekki beint ... a.m.k. ekki skápadólgnum ...

Stundum er þessi vefjagigt eiginlega bara fyndin

Já það er eins og ég megi gjörsamlega EKKERT gera, þá fer skrokkurinn á mér að kvarta og kveina. Núna er ég t.d. byrjuð að synda aftur eftir langt letitímabil, og var þess mjög meðvituð að ég þyrfti að fara hægt og rólega af stað til að ofgera mér ekki. Þannig að ég synti bara 6 ferðir til að byrja með, svo 8 í einhvern tíma og er nýlega komin upp í 10 ferðir. Undanfarið hef ég svo smám saman verið að fá meiri og meiri verki í vinstra lærið framanvert. Ég skildi ekkert í því hvað þetta gæti verið og nefndi þetta svo loks við Val. Þá var ég búin að  vera að þreifa lærið og fann að ég var með grjótharðan streng í öllum vöðvanum sem liggur framanvert á lærinu, frá hné og upp úr. Valur spurði hvort ég hefði verið að gera spark hreyfingar með fætinum. Fyrst var ég nú ekki að kveikja á perunni, en jú jú þegar ég lyfti fætinum og sparkaði frá mér (svona eins og í bringu- og baksundi) þá áttaði ég mig á samhengi hlutanna.

Annað sem er fyndið (eða þannig) er að ég er stundum að hlusta á slökunardiska og þvíumlíkt þegar ég er komin upp í rúm á kvöldin. Þetta er þá yfirleitt einhver sem talar/leiðir slökunina og ég reyni að fylgja fyrirmælum. Á það nú til að vera komin á kaf í eigin hugsanir en t.d. ein konan sem ég hlusta á er með svo þægilega rödd að það er mjög notalegt að sofna út frá henni. Sú hin sama er með fyrirmæli í einni upptökunni sem hljóða þannig að maður á að finna stað á líkamanum sem manni líður vel í. Þetta getur t.d. verið hönd, fótleggur eða eitthvað annað. Málið er að þegar ég leggst upp í rúm á kvöldin og er þreytt í skrokknum eftir daginn, þá getur verið afar erfitt að finna verkjalausan stað. Það er ekki óalgengt að mig verki í fæturna, alveg frá tám upp í nára. Í handleggina, alveg frá fingrum upp í axlir. Í bakið frá rassi upp í axlir. Svo er ég oft stíf í hnakkanum og verkjar í augun. Hehe, já þetta er bara fyndið, því eini staðurinn sem mig verkjar þá ekki neitt í, er nefið. Svo það er nú aldeilis ágætt að geta a.m.k. fundið einn stað :-)

Annars er ég bara nokkuð spræk akkúrat í dag. Það er frídagur hjá mér og ég byrjaði daginn á að fara í sund, sem var hressandi að venju. Þarf bara að passa vinstri fótinn núna, að ofgera mér ekki, og það gekk svona sæmilega. Ég hitti líka Ísak eftir sundið. Hann er að vinna í Sundlaugargarðinum núna og ég lét hann hafa sólarvörn, því hann hafði brunnið aðeins í gær.

Hrefna er farin aftur heim til Kaupmannahafnar en sem betur fer er Andri kominn heim og þar að auki styttist í næstu gesti. Það er alltaf svo tómlegt þegar börnin fara aftur eftir að hafa verið heima um stund. En aðal atriðið er jú að það er gaman að fá þau, og að þau hafa það gott þó þau séu staðsett annars staðar.

ÁLFkonur ætla að skella í enn eina ljósmyndasýninguna núna en ég tók þá ákvörðun að vera ekki með að þessu sinni. Það er svo mikið að gera hjá mér í tengslum við vinnuna, og ég ákvað að bæta ekki meiri streitu í líf mitt.

Sunna er í sumarfríi og það munar talsvert um að vera bara ein að gera hluti eins og að panta vörur t.d. Ég hef nú verið að gera það heima líka á kvöldin því þá er meiri friður, en það skilar sér í pínu fyndnum pöntunum, þegar maður er að gera þetta eftir minni (reyna að rifja upp hvort vantar þetta eða hitt). Það var frekar stór helgin síðasta (útskriftir úr HA og MA og brúðkaup) þannig að ég þurfti að passa uppá að nóg væri til af vörum í búðinni fyrir helgina.

Svo eru skil á virðisaukaskatti einmitt þegar ég er í sumarfríi (eða öllu heldur í lok frísins) og mig langar að vera búin að vinna mér í haginn svo ég þurfi ekki að eyða miklu af fríinu í bókhaldsvinnu. Ég var líka að átta mig á því um daginn að við eigum ennþá eftir að skrá vörutalningar-tölurnar inni í Excel skjal svo hægt sé að leggja saman andvirðið, og það er nú töluverð vinna því þetta eru svo mörg vörunúmer sem við erum með.

Já já, bara stuð. En við Valur erum sem sagt ekki ennþá búin að ákveða hvað við ætlum að gera í sumarfríinu. Reynslan frá í fyrra var sú að ég var svo örmagna af þreytu þegar ég fór í frí, að ég gat nú lítið annað gert en hvíla mig. Við fórum samt í stutta ferð austur á land, sem lukkaðist ekki alveg nógu vel sökum þreyttrar konu ... og svo í lok ágúst skelltum við okkur í 3ja daga helgarferð vestur á Strandir, sem var eiginlega bara mjög vel heppnuð.  Þannig að nú er spurningin, hvað á að gera í sumar? Ég er að reyna að passa uppá að taka mér reglulega frí í vinnunni svo ég verði ekki alveg úrvinda þegar sumarfríið byrjar, og vonandi lukkast þessi áætlun mín. En já ferðast innanlands eða utan? Valur var búinn að stinga uppá því að við gætum farið eitthvert til útlanda, þar sem væri heitt og ég gæti legið í leti og hvílt mig. Það er í sjálfu sér góð hugmynd, en við erum orðin frekar sein með að panta ferð sýnist mér. Við vorum aðeins að skoða ferðir og það er mjög mikið orðið upppantað, enda fyrirvarinn orðinn frekar stuttur. En já þetta kemur allt í ljós.

Og vá hvað þetta er orðin löng bloggfærsla. Myndin sem fylgir er tekin á Hjalteyri, þegar við Valur skruppum smá bíltúr eftir mat að kvöldi 17. júní.

Velkomin aftur :-)

Svona var mér heilsað fallega í sundlauginni í morgun, þegar ég hafði mig loks í sund eftir þriggja mánaða letikast. Það er meira hvað vaninn er sterkur og þegar maður hættir að synda á morgnana þá býr maður til nýjar morgun-venjur og það er ótrúlega erfitt að koma sér af stað aftur í sundið. Vonandi er þetta byrjunin á betri sund-tíð, hehe ;-)

Ég synti nú samt bara 6 ferðir, svona til að drepa mig ekki alveg á þessu, en fjöldi ferðanna er náttúrulega aukaatriði í stóra samhenginu.

Fyrir utan sund í morgun er ég búin að vinna 4 tíma, leggja mig í tæpan klukkutíma, fara á pósthúsið, sitja á hárgreiðslustofu í 2 tíma, fara út að ganga, hita upp kvöldmat handa okkur Ísaki og fara á fund í ljósmyndaklúbbnum. Þetta er nokkuð ströng dagskrá, svona miðað við mig, og ég er pínu spennt að sjá hvernig formið verður á morgun.

Ég þarf samt eiginlega að halda haus fram á laugardag því þá er „hittingur“ á námskeiðinu í skapandi skrifum. Og það fer lunginn úr deginum í hann. Hlakka til og kvíði fyrir.

Jamm og jæja ... það er stuð

Ég sit og rembist eins og rjúpan við staurinn (hvaðan skyldi þetta orðtak vera komið?) við að skrifa nokkrar línur í sögunni minni. Fyrirfram hafði ég ákveðið að skrifa bara hráan texta og leyfa þessu að flæða ... en festist alltaf í því að lesa yfir það sem ég hef verið að skrifa og reyna að endurbæta einstakar setningar. Þarf að sleppa takinu ... þetta á bara að vera hrátt fyrst og síðan er hægt að lesa yfir síða og fínpússa. - Sleppa takinu já ... getur verið erfitt fyrir manneskju sem vill helst hafa stjórn á kringumstæðum.

Annars er búið að fresta námskeiðinu sem átti að vera á laugardaginn, um eina viku, þannig að þá hef ég aðeins rýmri frest til að vinna í textanum mínum. Sem er ágætt því ég hef ekki mikið úthald í tölvuvinnu þessa dagana.

Lífið gengur að öðru leyti sinn vanagang. Ég átti frídag í gær og svaf bara út hafði það náðugt. Fór í sund um tvöleytið, sem var frekar fyndið því þá er allt annað fólk í sundi heldur en á morgnana. Það var stór hópur af mæðrum með ungabörn að koma úr ungbarnasundi og sum grétu, önnur hjöluðu og eitt var að fá að drekka hjá mömmu sinni. Því miður sat sú móðir akkúrat fyrir framan skápinn minn þegar ég kom í búningsklefann og ég þurfti að biðja hana að færa sig. Við það sleppti barnið brjóstinu og missti allan áhuga á frekari næringu. Það var miklu skemmtilegra að horfa í kringum sig, enda nóg að gerast.

Það rifjaðist upp fyrir mér að nú eru rúm 18 ár síðan ég var síðast með barn í ungbarnasundi, og ég nefndi það við konurnar. Þá var ein eldri kona sem sagði frá því að fyrir ca. þrjátíu árum síðan hefði hún farið í sund með 2ja mánaða gamla dóttur sína, og í kjölfarið hefði þótt ástæða til að ræða málið á sérstökum kvenfélagsfundi í sveitinni. Hún þótti víst frekar skrítin skrúfa en á þessum tíma bjó hún í Hornafirði og ungbarnasund var ekki komið í tísku. Já tímarnir breytast og mennirnir með!

Aðalfrétt dagsins er nú samt sú að Ísak minn á afmæli í dag, er orðinn 18 ára. Hugsa sér.

Þarna eru þeir feðgar að fara út að labba einhvern tímann um jólaleytið.

Það var hörð barátta sem átti sér stað í morgunsárið

Baráttan sú fór fram í hjónarúminu að Stekkjargerði 7. Ekki þó á milli mín og eiginmannsins því hann var farinn í vinnuna. Nei, þetta var innri barátta hjá sjálfri mér og snérist hún um það hvort ég ætti að fara í sund eða ekki. Kominn miðvikudagur og ég ekkert búin að synda síðan ... tja... líklega síðasta föstudag. Á mánudaginn sleppti ég sundi af því ég fór í leikfimi en í gær var ég ógurlega þreytt og fór ekki í sund fyrir vinnu, svona eins og skipulagið mitt segir nú eiginlega til um að ég geri. Þannig að í dag var það að duga eða drepast. En úff, hvað ég var samt ekki að nenna á fætur og í sundið. Það helgaðist nú líka af því að ég svaf afspyrnu illa í nótt og var ennþá svo þreytt þegar ég vaknaði.

Sundið hafði betur, eftir hálftíma innri rökræður, og var ég komin í laugina ca. korter yfir átta. Það voru nú ekki margir að synda en ég hitti samt nokkrar skvísur sem ég þekki. Þó samræðurnar séu hvorki miklar né innihaldsríkar, þá finnst mér svo notalegt að byrja daginn á "kunnuglegu stefi" og fór ánægð heim. Það skyggði samt aðeins á gleðina við sundferðina að ein starfsmanneskjan var býsna höstug og leiðinleg við litlar skólastelpur sem henni fundust ekki klæða sig nógu hratt. Mér finnst alltaf svo óþægilegt að hlusta á fólk rífast og skammast.

Annars er bara mikið fjör í vinnunni þessa dagana og þó maður striki yfir einhver verkefni á "þarf að gera" listanum þá bætast alltaf ný við. Þannig að maður líkist einna helst hamstri í hlaupahjóli ;-) En þetta er líka skemmtilegt og ég er voða þakklát öllu því fólki sem velur að kaupa jólagjafirnar í Pottum og prikum. Það skiptir gríðarlega miklu máli fyrir okkur að jólavertíðin komi vel út, eins og alla verslunareigendur.

Svo eru Litlu jól hjá ÁLFkonum í kvöld. Það verður án efa skemmtilegt. Ég á að koma með salat en við komum allar með eitthvað á hlaðborðið. Svo á ég víst eftir að kaupa smá gjöf, oh, hefði þurft að gera það þegar ég var í vinnunni í dag. Og talandi um vinnuna þá var ég í gærdag á leiðinni niður á Flytjanda að sækja vörur, þegar ég sá að birtan (sólsetrið) var svo fallegt í suðri. Aldrei þessu vant var ég með myndavél í töskunni, svo ég stökk út úr bílnum og smellti af einni mynd (tja þær voru reyndar fjórar en þessi var skást ;)

Gömlu skólaljóðin hafa verið í huga mér í dag

og þá einkum þau sem tengjast vori og sumari. Ástæðan er sú að söngfuglinn í morgunsundinu var að biðja mig að syngja í gufubaðinu í morgun - og mér duttu engin lög í hug. Hann stakk sem sagt uppá að ég myndi syngja eitthvað sem tengdist vori og sumri. Og ég var alveg tóm. Hefði kannski átt að syngja skátalög fyrir hann, það er helst að ég muni þau, sbr.

Þegar vorsólin leikur um vangann á mér,
þegar veröldin fyllist af söng.
Þegar gróandi um sveitirnar fagnandi fer,
finnst mér gatan í bænum of þröng.
Þá held ég til fjalla, og glatt er mitt geð.
:,: Gríptu stafinn þinn og malinn þinn
og svefnpokann og prímusinn
og tjaldið þitt og komdu bara með.:,:

Þetta er eftir Tryggva Þorsteinsson, fyrrum skátaforingja, sem samdi mörg virkilega falleg skátalög.

En nei nei, ég mundi ekki eftir einu einasta ljóði, svo úr varð að hann söng þá bara með sínu nefi "Nú er sumar, gleðjumst gumar" o.s.frv. Ég skil ekki hvernig maður á miðjum aldri (hm eða ríflega það, veit ekkert hvað hann er gamall) getur munað öll þessi ljóð. Og hann er alveg steinhissa á því að ég skuli EKKI muna þetta. Hehe, en já ég þruma bara einu skátalagi á hann næst!

Sund og húsalitir

eru þema dagsins í dag. Ég fór í sund í morgun og synti heilar 14 ferðir, sem er aukning um tvær frá því í síðustu viku... Bæði er ég aðeins að hressast með hækkandi sól, og svo fattaði ég að ef ég syndi 5 ferðir og hvíli mig aðeins, þá get ég synt aðrar 5 og hvílt mig ... og svo rest. Þá næ ég að synda lengra án þess að vera alveg uppgefin á eftir. Alveg gríðarleg uppgötvun - eða þannig - en skiptir máli fyrir mig. 

Önnur uppgötvun, sem er Rósu vinkonu að þakka, er að fara í útiklefann um helgar þegar búningsklefarnir inni eru stappfullir og biðröð í sturturnar. Úti er engin biðröð og bara hressandi að vera þar, að minnsta kosti í góðu veðri. Í síðustu viku þurftu reyndar allar konur annað hvort að fara í útiklefann eða í búningsklefa íþróttahallarinnar, þar sem verið var að vinna að viðhaldi í sturtuklefunum.

Svo ég færi mig yfir í næsta umtalsefni... þá er verið að mála húsið við hliðina á okkur. Sem er í sjálfu sér gott og blessað. Nema hvað, húsið er grænblátt á litinn og sá litur (kaldur tónn) og liturinn á húsinu okkar (hlýr litatónn), passa hræðilega illa saman. Þegar við máluðum var ég bæði að reyna að velja lit sem var fallegur, en sem myndi falla nokkuð vel inn í umhverfið, því mér finnst það líka skipta máli. Það hefur greinilega ekki skipt máli hjá nágrönnunum. Þegar komið er inn í götuna núna, þá verður þetta alveg svakalegt litaslys, en hvor liturinn fyrir sig er fallegur, þeir eru bara ekki fallegir saman. En já já, svo veit ég að ég hætti að sjá þetta eftir smá stund, ég á bara stundum erfitt með að venjast breytingum.

Lífið heldur áfram - sem betur fer :)

Í gærmorgun dreif Valur sig út á reiðhjólinu og hjólaði hring fram í Eyjafjarðarsveit. Á meðan fór ég í sund með Rósu, en henni datt það snjallræði í hug að fara í útiklefann. Það var ansi mikill vindur en sólin skein og funhiti úti þannig að það var mjög fínt að vera í útiklefanum. Þar voru fáir og maður losnaði alveg við hávaðann og lætin sem fylgja því að vera í venjulega búningsklefanum á sólríkum dögum sem þessum. Við syntum nokkrar ferðir og fórum svo í pottinn og svei mér þá ef ég var nú ekki bara rjóð í kinnum á eftir. Svo gengum við líka báðar leiðir í rokinu og það minnti mig á gamla og góða daga, þegar við æfðum báðar sund og gengum daglega á æfingar og heim aftur.

Ég var hálf dösuð eftir sundið og lagði mig um miðjan daginn, nokkuð sem ég geri yfirleitt ekki. Það er að segja, ég legg mig kannski í sófann án þess að sofna, en í gær fór ég inn í rúm og steinsofnaði. Það er nú svo sem allt í lagi, svona í páskafríinu ;-)

Í gærkvöldi komu svo Rósa og Dóra mamma hennar í kvöldmat til okkar. Valur eldaði þessa dýrindis fiskisúpu og ég bakaði súkkulaðiköku, og hvort tveggja var bara mjög gott þó ég segi sjálf frá :-)

Í dag þarf ég að fara að vinna klukkan eitt en er engan veginn að nenna því... bara löt, löt, löt. Svona er það þegar maður kemst á bragðið og er búin að vera í fríi í tvo daga. En mér er nú engin vorkunn því svo fæ ég aftur frí í tvo daga. Úti skín sólin eins og henni sé borgað fyrir það, vantar bara fuglasönginn.

Ládeyða eða bara rólegheit

Allt spurning um það hvernig maður skilgreinir hlutina. Þessi helgi hefur sem sagt verið afskaplega róleg eins og þær flestar eru þessa dagana. Í gær fórum við Valur samt í smá ljósmyndatúr yfir á Svalbarðseyri. Þar var "gluggaveður", eða þannig. Ótrúlega kalt þrátt fyrir plúsgráður úti og sól á köflum. Þegar mér verður svona kalt þá stífna ég öll upp og í dag var ég að drepast í hendinni sem ég notaði til að halda undir linsuna, en ég var með aðeins þyngri linsu á vélinni heldur en ég er vön. Um kvöldmatarleytið birtist svo Hjörtur bróðir Vals, en það datt í hann að kíkja norður í land þar sem hann var kominn í páskafrí. Það er alltaf gaman að fá gesti og mættu fleiri koma og oftar.

Í dag voru meiri rólegheit, en þó fórum við með Hirti á listasýningar í gilinu, í kaffi í Hofi og smá bíltúr yfir í heiði. Já ekki má gleyma því að Rósa vinkona hringdi í mig í morgun og bauð mér með sér í sund. Hún er stödd hérna núna, ætlar að vera hjá mömmu sinni yfir páskana. Það var skemmtileg tilbreyting að fara með henni í sund, við syntum nokkrar ferðir og héngum svo í (volga) heita pottinum og spjölluðum saman. Eitt er hins vegar farið að plaga mig svolítið mikið í tengslum við sundferðir og það er hávaðinn í hárþurrkunum í búningsklefanum. Hávaði almennt er reyndar erfiður viðureignar og þarf kannski ekki einu sinni að vera svo mikill hávaði sem slíkur. Allt hljóð magnast bara einhvern veginn upp í höfðinu á mér og mér líður eins og ég sé inni í tómri tunnu sem verið er að berja í. Það er rosalega erfitt að eiga við þetta, því umhverfishljóð eru ekki beinlínis eitthvað sem þú getur stýrt sjálfur. Valur var t.d. bara að krumpa saman bréfpoka í morgun og ég ætlaði alveg að ærast.

Ég hef ekki verið sjúkdómsgreind með síþreytu, enda ekki farið til læknis eftir að ég versnaði svona. Mér finnst ég samt eiga mjög margt sameiginlegt með síþreytusjúklingum og mörg einkenni þau sömu. Þeir sem eru verst haldnir þurfa að liggja fyrir í dimmu herbergi því þeir þola ekki birtu og fólk þarf að hvísla því þeir þola ekki hljóð/hávaða. Og enn og aftur þá er ég þakklát fyrir að vera ekki svo slæm - en mikið sem mér þætti nú vænt um að vera frískari.

Engin söngstund í gufunni í morgun

Þannig er mál með vexti að einn af þeim karlmönnum sem stundar sundið á morgnana hefur afskaplega gaman af því að syngja. Hann hefur ábyggilega sungið í kór til margra ára og hefur fallega rödd. Einhverra hluta vegna hefur hann tekið uppá því að syngja í gufubaðinu og reynir þá að fá hvern þann sem þar er staddur til að syngja með sér. Um daginn var það ég sem tók máttleysislega undir lagið "Vorvindar glaðir" og gladdi það gufubaðssöngvarann afskaplega. Næsta dag var ég enn að synda þegar hann fór uppúr lauginni og tilkynnti mér glaður í bragði að nú væri komið að söngstund. Þegar ég var búin með sundskammtinn og á leið í gufuna mætti ég einum sem kom þar út. "Hvaða lag var á dagskránni í dag?" spurði ég og fékk að vita að það hefðu verið vorvindar glaðir. Svo kældi viðkomandi sig aðeins niður og fór síðan aftur inn í gufuna og þar hélt söngstundin áfram. Þeir tóku nokkur lög og enduðu svo á Eldgamla Ísafold. Sá þriðji tók undir með þeim en ég ætlaði nú ekki að þenja mig með þremur karlaröddum. Þegar hér var komið sögu var þeim félögum ekki lengur vært inni í gufunni vegna hita og sögðu þetta gott. En ég verð að játa að þetta var bara ansi hressileg byrjun á deginum :-)

Ágætasti sunnudagur senn að baki

Mér tókst nú að sofa alltof lengi í morgun, eða til hálf ellefu og varð nú eiginlega bara hálf hvumsa þegar ég vaknaði svona seint. En ég hafði reyndar verið vakandi á milli sjö og átta en bara sofnað aftur, þannig að ef við drögum þann vöku-klukkutíma frá þá má segja að ég hafi vaknað hálf tíu... Eða þannig.. .;) En ég hafði hugsað mér að fara í sund strax klukkan 10 þegar opnaði, svo það ruglaði alveg systemið að hafa sofið svona lengi. Og þar af leiðandi var ég ekki komin í sundið fyrr en um hálf tólf leytið og þá var bara næstum því stappfullt í lauginni. Starfsmaður í sundlauginni hélt að þetta væri fólk sem hefði ella verið í fjallinu, nema hvað það var lokað. Ég synti minn venjulega "míkró skammt" og fór svo í heita pottinn og gufuna samkvæmt venju. Það er verst að ég er að verða svo mikill aumingi að ég hef mig varla í köldu sturtuna lengur, en fór samt aðeins undir bununa í dag.

Þegar ég var komin heim kláraði ég að ganga frá í eldhúsinu eftir kvöldmatinn í gær og braut saman mjólkurfernur og setti fleira dót í viðeigandi endurvinnslu-ílát. Svo spjallaði ég aðeins við Val á Skype, en fór síðan í heimsókn til einnar vinkonu minnar sem ég hef ekki hitt lengi. Eftir heimsóknina var kóræfing og eftir kóræfingu var matarboð hjá Sunnu og Kidda, svo þetta var nú bara ágætasta dagskrá hjá frúnni í dag.

Og nú er ég bara alveg bakk, södd og löt, svo það er nú aldeilis heppilegt að engin sérstök verkefni bíða mín. Þyrfti reyndar að setja í eins og eina þvottavél en úff ég er varla að nenna því.

Já og í þessum skrifuðu orðum hringdi Palli bróðir í mig frá Danmörku og við spjölluðum lengi lengi, svo héðan af mun ég að minnsta kosti pottþétt ekki setja í þvottavél í kvöld. Ætli ég fari nú ekki bara fljótlega í háttinn, gamla konan.

Sumir dagar eru tíðindaminni en aðrir

My 27 years old watch, originally uploaded by Guðný Pálína.

og dagurinn í dag var einmitt þannig dagur. Svona dagur sem bara siglir áfram og ekkert markvert gerist. Ég fór í sund í morgun og þar voru rólegheit, ég synti meira að segja í "gömlu" lauginni af því hún er heitari en þessi nýja, og sleppti köldu sturtunni í lokin af því mér hraus hugur við því að fara í kuldann. Í vinnunni voru algjör rólegheit, það æsilegasta sem gerðist var að ég þreif gluggana að utan sem innan. Þar fyrir utan var ég bara að vinna í pappírum, held að ég hafi afgreitt heila tvo viðskiptavini.

Eftir vinnu fór ég í bankann og svo beint heim. Veðrið var orðið eitthvað svo hryssingslegt (kaldur vindur) og mér var bara kalt og illt í skrokknum. Heima dó ég svo bara fyrir framan tölvuna og veit ekki einu sinni hvað ég var að gera í henni. Mér tókst reyndar að elda grjónagraut í kvöldmatinn, á meðan Andri var úti með járnkall og braut niður stóra snjóhrygginn sem hindraði för mína inn á bílaplanið á Volvonum. Flott hjá honum!

Eftir matinn fór ég í sjóðandi heitt bað til að lina aðeins stirðleikann og vöðvaverkina og svo reyndar kom smá andi yfir mig og ég tók nokkrar myndir af úrinu sem sjá má hér.

Þannig er mál með vexti að þegar ég útskrifaðist sem sjúkraliði fyrir einhverjum 27 árum síðan, gaf mamma mér hlut sem nauðsynlegt var að eiga, nefnilega úr með stórum sekúnduvísi. Svona úr/klukku áttu þá allar hjúkrunarkonur og sjúkraliðar og notuðu það til að taka púlsinn hjá sjúklingunum. Ég notaði úrið síðast þegar ég var að vinna á sjúkrahúsinu i Tromsö (þvagfæraskurðdeildinni) en þar tók ég nú bara örfáar vaktir. Það hefur líklega verið árið 1993, tja eða 1992, nú er ég ekki alveg viss. Síðan lagði ég bara úrið til hliðar og hef ekki hugsað mikið um það. Fyrr en á kóræfingu um daginn. Þá sá ég að Kamilla (sem útskrifaðist með mér sem sjúkraliði árið 1983) var með úrið sitt í fallegri gullkeðju um hálsinn. Ég uppveðraðist öll við þetta og leitaði að úrinu mínu (sem var nú reyndar á vísum stað, ótrúlegt en satt) og í dag fór ég og fékk nýja rafhlöðu og splæsti í nýja gullkeðju í leiðinni. Nú er bara eftir að sjá hversu dugleg ég verð að ganga með það, en það passar flott við sum föt, bara eins og skartgripur :-)

Bras og þras í höfðinu á mér í dag

Eins og svo oft vill verða þegar skrokkurinn segir pass en hugurinn er ósáttur við svoleiðis ræfilshátt.

Ég vaknaði á tilsettum tíma í morgun og dreif mig í sund um leið og Ísak fór í skólann. Mér gekk nú bara nokkuð vel að koma mér út úr húsi, svona miðað við að ég var gjörsamlega að drepast úr þreytu eftir vinnu í gær. Þá gerði ég nákvæmlega ekki neitt nema bara hanga. Hékk í tölvunni, hékk fyrir framan sjónvarpið, hékk við eldhúsborðið og gerði krossgátu. Þið skiljið hvað ég er að fara...

Það var ósköp ljúft í sundinu, ég synti mínar tíu aumingja-ferðir og fór svo í pottinn og gufu samkvæmt venju. Held að ég hafi samt verið einum of lengi á báðum stöðum því ég var orðin eins og slytti að því loknu. Reyndi að fara undir köldu sturtuna en það var algjör kattarþvottur þar á ferð. Það voru hressar konur í búningsklefanum og ég var að tala um það hvað aldurssamsetningin hefði breyst frá því ég byrjaði að synda svona á hverjum degi. Munur að vera ekki lengur langyngst :)

Þegar ég kom heim var ég svo lúin eitthvað að ég var ekki að nenna að fá mér morgunmat heldur lufsaðist niður fyrir framan tölvuna (já ég veit, meiri bölvaldurinn þessi tölva) í hálftíma eða svo. Þar til hungrið rak mig á fætur og ég fékk mér mitt haframjöl. Ekki dugði það þó til að hressa mig og eftir að hafa farið aftur í tölvuna í smá stund lá leiðin rakleiðis inn í rúm og þar hef ég legið þar til núna (að ég sest aftur fyrir framan tölvuna - vá, held að ég verði barasta að fara í tölvubindindi).

Eins og staðan er núna, þá er ég ekki búin að taka úr uppþvottavélinni né laga til í eldhúsinu, og já ekki búin að gera neitt yfirhöfuð annað en fara í sund í dag - já og anda inn og út. Reyndar setti ég í eina þvottavél áður en ég lagði mig - og þyrfti að hengja upp þvottinn. Svo þyrfti ég sem sagt að græja eldhúsið og helst laga til í húsinu. Nota tímann því við erum að fá gesti um helgina. Guðjón bróðir Vals og Edda konan hans ætla að heiðra okkur með heimsókn, nokkuð sem gerist afar sjaldan. Þannig að það væri nú skemmtilegra að húsfreyjan drattaðist til að hafa sæmilega snyrtilegt þegar gestina ber að garði. Það er bara dálítið erfitt þegar maður kemst varla milli herbergja fyrir þreytu.

Þetta eru líklega  eftirköst eftir ferðina suður í síðustu viku. Ég svaf náttúrulega illa bæði nóttina fyrir Reykjavíkurferðina, á hótelinu, og nóttina eftir að ég kom heim. Og þessa daga vorum við alveg á fullu, plús að ég fór beint í vinnu á föstudagsmorgninum og var líka að vinna á laugardeginum. Var reyndar í fríi á sunnudeginum og hann var bara alveg þokkalega góður hjá mér. En á mánudagurinn, gærdagurinn og dagurinn í dag hafa verið hrikalega þungir. Svona er þetta víst bara, maður þarf að borga fyrir allt sem maður tekur út úr "orkubankanum" með háum vöxtum og nú er ég farin að borga háa yfirdráttarvexti, svona ef maður heldur áfram með þessa líkingu. Og það eina sem dugar í því máli er að safna orku aftur - með því að hvíla mig. En einhvern veginn finnst manni að fullfrísk manneskja á besta aldri eigi ekki að þurfa að sitja á rassinum allan daginn og hvíla sig. Sem sagt, enn og aftur kemur í ljós að ég get seint sætt mig við að vera svona og er með brjálaða fordóma gagnvart eigin sjúkdómi.

Nú er ég aldeilis búin að ausa úr mér og ætla að drífa mig út úr þessu volæði og hitta Val í hádeginu niðri í bæ ;-)

Nú er ég alveg búin að gleyma hvað ég ætlaði að segja

Dreamy, originally uploaded by Guðný Pálína.

Gleymna Guðný ;-) En já ég var búin að hugsa upp eitthvað til að blogga um en það hefur greinilega ekki verið merkilegt því það er ekki séns að ég muni hvað það var. Þar sem ég er nú sest við tölvuna mun ég engu að síður bulla eitthvað eins og mín er von og vísa.

Ég fór í sund í morgun og synti heilar sex ferðir. Eftir að hafa byrjað af þessum mikla krafti um daginn (að synda tíu ferðir daglega í viku) fékk ég svo miklar vöðvabólgur að ég neyddist til að draga úr fjölda ferða. Sjúkranuddarinn sem er að reyna að losa mig við alla mína vöðvahnúta ráðlagði að ég myndi bara synda 4-6 ferðir næstu tvær til þrjár vikurnar. Úff, mér líður eins og algjörum aumingja að synda svona lítið þegar ég er á annað borð komin ofan í laugina, en það er heldur ekki gott að verkja óendanlega mikið í skrokkinn, svo ætli ég fari ekki að ráðum hennar. Stundum þarf maður á því að halda að heyra sannleikann frá öðrum þó svo að maður viti þetta allt.

Það hefur verið alveg skelfilega rólegt í vinnunni það sem af er september og ég á pínu erfitt með mig í öllum þessum rólegheitum. Bæði vegna þess að þá fer ég að hafa áhyggjur af afkomunni, og eins fer mér hreinlega að leiðast þegar ég hitti svona fáa viðskiptavini. Það eru takmörk fyrir því hvað maður nennir að þurrka af og vinna í pappírum. Enda hef ég heldur ekki getað unnið í bókhaldinu vegna verkjanna í síðunni. Mér skilst að þessi rólegheit séu ekki bara hjá okkur. Áðan var ég að spjalla við konu sem var nýkomin að sunnan og hún hafði heyrt í fjórum ólíkum verslunum að um leið og september skall á þá hafi bara öll verslun dottið niður. Já já, en svo styttist í október og jólasalan byrjar jafnvel aðeins þá, þannig að þetta fer allt að hafast.

Annars er ég í fríi í dag og ætla að reyna að njóta þess. Þarf reyndar að byrja á því að fara á pósthúsið og sækja sendingu fyrir búðina. Ég ætlaði nú að gera það í gær en tókst að steingleyma því. Svo á ég pantað í lit og klippingu klukkan tólf og það fer nú alltaf dágóður tími í það stúss. Já og ferð í Bónus er líka á dagskránni, þannig að mér mun að minnsta kosti ekki leiðast í dag ;-)

Varúð vælubíllinn!!

Not so green - grass of home, originally uploaded by Guðný Pálína.

Sum nýyrði í íslensku eru nú eiginlega frekar skondin, eins og þetta að nota orðið, "vælubíll" þegar einhver er að kvarta. En já ég er sem sagt aðeins að kvarta núna. Skal samt reyna að koma með eitthvað jákvætt líka til mótvægis.

Neikvætt:
- Er aftur komin með verki í millirifjasvæðið hægra megin og ferlega svekkt með það. Í morgun fór ég í sund eftir að hafa sleppt því í tvo daga. Hélt að það væri kannski óhætt ef ég myndi taka með mér blöðkur og nota aðallega fæturnar. En viti menn það sem ég græddi á því að nota blöðkur voru verkir neðst í spjaldhrygginn hægra megin. Þannig að nú er hægri hliðin meira og minna öll undirlögð.
- Ég er svo hræðilega stífluð í nefinu / nefholunum, án þess þó að vera kvefuð.
- Ég er svooo þreytt og búin að vera í allan dag. Við erum að tala um svona þreytu þar sem ég get varla hugsað mér að fara í vinnuna því bara tilhugsunin að þurfa að standa í lappirnar veldur mér kvíða. Enda var ég fljót að henda mér uppí rúm þegar heim var komið.
-Dett í kvíðakast yfir mínu heilsufarsástandi - og það er ekki til að bæta ástandið.

Jákvætt:
+ Valur dreif sig í ljósmyndaferð að Dettifossi í dag, þó að ég væri að vinna og kæmist ekki með honum. Sem er frábært.
+ Valur málaði útihurðina í vikunni og einnig útihurðina niðri. Svo er hann byrjaður að mála kassann utan af gasinu, svo nú er að verða búið að mála allt sem hægt er að mála hér utanhúss.
+ Ég er að spá í að fara á kóræfingu á sunnudaginn hjá Kvennakór Akureyrar - ef ég koksa ekki á því... Mig hefur lengi langað í kór, tja eða bara að syngja öllu heldur og þá er kór víst leiðin til þess. Vona bara að þessi nefstífla mín verði skárri. Já og svo veit ég reyndar ekkert hvernig þetta fer fram ef ný kona vill byrja í kórnum. Hvort það er einhvers konar inntökupróf eða?
+ Ég er búin að mæla mér mót við Hafdísi og Bryndísi vinkonur mínar í þarnæstu viku. Við ætlum að hittast í hádegi og spjalla saman. Þegar ég hugsa um það væri náttúrulega gáfulegra að hittast að kvöldi til svo við getum spjallað almennilega saman án þess að hafa áhyggjur af klukkunni, en það verður bara síðar.
+ Ég er búin að panta miða fyrir fjölskylduna í leikhús þann 6. nóvember, að sjá Rocky horror, í Hofi. Það verður örugglega gaman.

Jamm og jæja, svo mörg voru þau orð. Vælubíllinn kveður að sinni.