Stöðuuppfærsla

Það er orðið langt síðan ég hef bloggað á persónulegum nótum. Síðasta bloggfærsla þar sem ég fjallaði um sjálfa mig var í júní 2017. Ég hef oft byrjað að skrifa en ekki klárað og þar af leiðandi ekki birt viðkomandi færslu. Samt finnst mér eins og ég „þurfi“ að blogga. Get ekki alveg útskýrt hvers vegna en á námskeiði í skapandi skrifum sem ég fór einu sinni á hjá Þorvaldi Þorsteins þá talaði hann um að með því að skrifa væri maður að gefa öðrum rödd. Við höldum stundum að við séum þau einu sem erum að glíma við ákveðna hluti en ef við tjáum okkur um þá kemur í ljós að aðrir heyra samhljóm og með því að tjá okkur erum við að gefa þeim rödd líka. Þetta fannst mér fallegt! Kannski get ég notað þetta viðhorf sem „afsökun“ til að tjá mig um mín hugðarefni? 

Hvað um það, þessi pistill átti að vera eins konar yfirlit yfir það hver staðan á mér er í dag. Nú eru komin rúm fjögur ár síðan ég hef verið í launaðri vinnu utan heimilis (fyrir utan bókhaldsvinnu fyrir Val sem fer fram innan heimilis) og vel þess virði að skoða hvaða áhrif það hefur haft á heilsufar mitt, bæði líkamlegt og andlegt. 

Í stuttu máli þá líður mér betur! Sem er hið besta mál :) Ekki 100% betur en sennilega 70%. Alla vega að mínu mati. Stundum þegar ég tala um það við Val að ég sé margfalt hressari þá bendir hann mér á að ég hafi nú verið svona og svona undanfarnar vikur en þá er ég búin að gleyma því ;) Þannig að minni mitt er kannski ekki upp á marga fiska - en í alvöru talað þá er ég smátt og smátt að safna kröftum. 

Ég á orðið miklu fleiri góða daga en slæma og bara það er kraftaverk! Vissulega þarf ég að „borga fyrir“ alls konar útstáelsi s.s. ferðalög og annað sem hefur aukið álag í för með sér, en það eru kannski nokkrir dagar (vika?) í stað margra vikna áður. Og já stundum dett ég í lengri tímabil sem eru ekki góð en það eru ekki vikur eða mánuðir sem ég ligg á sófanum dag eftir dag. 

Aukin orka hefur í för með sér aukin leiðindi ef svo má að orði komast, eins fáránlega og það nú hljómar. Mig fer að langa að nýta þessa nýfengnu krafta mína í annað en sundferðir, heimilisstörf, ferðalög og ljósmyndun. Best væri náttúrulega ef ég gæti á einhvern hátt unnið fyrir mér þannig að ég gæti sjálf stjórnað tíma mínum og lagað álagið að líðaninni hverju sinni. Ennþá vantar samt eitthvað uppá til að ég fylgi eftir þeim hugmyndum sem ég hef þó fengið að slíkri vinnu. Vandamálið er að þegar maður hefur verið atvinnulaus þetta lengi þá fer maður hálf partinn í dvala og dagarnir líða, hver öðrum líkir, án þess að maður hafi sig í að framkvæma neitt nema þetta venjulega. 

Ég er ekki að kvarta. Ég veit að þetta hefst á endanum. Ég þarf bara að finna minn farveg og fylgja honum! 

Lífið er hverfult

Haustið 2004 var ég á námskeiði í Skapandi skrifum hjá Þorvaldi Þorsteinssyni. Ég minntist stundum á þetta námskeið í blogginu og fannst það alveg frábært, þó ekki hafi ég farið að skrifa sögur í löngum bunum að því loknu. Hins vegar fékk ég hugmynd að barnabók, sem situr enn í kollinum á mér, og á ef til vill eftir að rata á blað einhvern tímann.

Fyrir stuttu síðan var ég að skrifa um það hér á blogginu að mig langaði að gefa skrifunum nýtt tækifæri og þá rifjaði ég m.a. upp veru mína á námskeiðinu hjá Þorvaldi. Í framhaldinu benti Þórdís í Kópavogi mér á að á döfinni væri námskeið í ritlist sem væri m.a. haldið í Hofi hér á Akureyri. Ég skráði mig á þetta námskeið (eins og dyggir lesendur vita) og settist í framhaldinu niður og las yfir hluta af glósunum mínum af námskeiðinu hjá Þorvaldi. Þannig má segja að hann hafi verið mér ofarlega í huga upp á síðkastið. Það var því algjört áfall að sjá á netinu í gær að hann væri látinn.

Á sínum tíma hafði það mikil áhrif á mig að kynnast honum og hans lífsviðhorfum - og hann gaf mér von um að einn góðan veðurdag gæti ég farið að rækta hæfileika mína - þegar ég gæfi því pláss í lífi mínu. Það er þó alveg ljóst að ekki getur maður beðið að eilífu eftir rétta tímanum, því enginn veit hvað hann á langt eftir. Samanber það að Þorvaldur var bara 4 árum eldri en ég. Svo það er eins gott að láta drauma sína rætast meðan tækifæri er til.