Komin heim

frá París. Frábær ferð, hefði bara mátt vera deginum lengri (a.m.k.). Allt gekk eins og í sögu, hótelið var mjög fínt og afskaplega vel staðsett. Örstutt að ganga niður að Signu og Notre Dame kirkjunni og svo var þetta hverfi (6. hverfi) rosalega lifandi og skemmtilegt. Við vorum ekki með neina sérstaka dagskrá, gerðum bara það sem okkur datt í hug hverju sinni. Fórum m.a. á Pompidou listasafnið, Musée d'Orsay og kíktum á Eiffel turninn. Nánari ferðasaga verður að bíða betri tíma. Ókum svo norður í gær í þvílíka veðrinu. Fyrst var óveður á Kjalarnesi og fór vindhraðinn upp í 45 m/s í verstu hviðunum. Þá þýddi ekkert annað en hægja verulega á sér og stoppa jafnvel. Síðan var áfram rok alla leiðina og sums staðar bættist við rosalegur éljagangur, skafrenningur, hálka og snjókoma svo ekki sá út úr augum. Maður var feginn ef það grillti í næstu vegstiku, svo lélegt var skyggnið. Sem dæmi má nefna þá tók það okkur nærri tvo tíma að keyra frá Varmahlíð til Akureyrar. En allt hafðist þetta að lokum og nú er það bara "back to reality" eftir þessa pásu frá daglega lífinu.

Er loksins

að hrista þessa pesti af mér. Fór meira að segja í leikfimi í morgun - reyndar meira af vilja en getu - en það er þó alltént byrjunin. Í leikfiminni hitti ég konu sem er "fyrrverandi" sjúkraliði eins og ég. Við tókum tal saman eins og gengur og m.a. spurði hún hvað ég væri að gera núna. Ég svaraði því samviskusamlega og gat þá ekki annað en spurt tilbaka hvað hún væri að gera. Jú, hún er búin að læra nudd og er líka á fullu að selja Herbalife. Allt í góðu með það. Svo þegar ég opnaði póstinn minn áðan var þar bréf frá skólasystur minni úr Háskólanum sem býr núna í Bretlandi. Og hvað haldið þið að hún sé farin að gera - selja Herbalife! - og hagnast mun meira á því heldur en ég í minni vinnu. Ætli þetta séu einhver skilaboð til mín frá æðri máttarvöldum? Kannski Herbalife sé bara málið?

Er á leið í bæinn að skoða ferðatöskur. Við erum búin að eiga sömu ferðatöskurnar í tugi ára og hafa þær þjónað okkur vel og dyggilega. Hins vegar eru þær úr harðplasti og taskan mín brotnaði fyrir einhverju síðan þannig að hjólin kýldust upp í botninn og ég fæ yfirleitt mjög pirruð augnaráð frá fólki þegar ég dreg hana ískrandi á eftir mér á flugvöllum. Við erum ekki að tala um neitt smá ískur!

Parísarferð á næsta leyti. Við keyrum suður þegar Valur er búinn að vinna á morgun og fljúgum út á föstudagsmorguninn. Veðurspáin er svona la la, hitinn í kringum 10 stig en síðan fer það eftir því hvaða spá maður les hvort það er spáð rigningu, skýjuðu, sól eða öllu þessu. Hótelið sem við gistum á Henri IV er á vinstri bakkanum, í Latínuhverfinu nálægt Sorbonne háskólanum. Mér skilst að þetta sé mjög góð staðsetning, svo verður bara að koma í ljós hvernig hótelið er. Ég fann það á netinu og samkvæmt ummælum á Tripadvisor.com þá virðist þetta vera ágætis hótel.

Rigningarsuddi

úti og laufblöðin sem fokið hafa af trjánum undanfarna daga liggja eins og hráviði um alla lóð. Trén að verða hálf lufsuleg, þau laufblöð sem eftir eru hanga tilviljanakennt á greinunum og bara tímaspurmál hvenær allt verður farið. Þetta er ekki ósvipað því að líta í spegil þessa dagana! Ekki þar fyrir, hárið er nú allt á mér ennþá, þessi víruspesti mín hefur bara tekið sinn toll og ég er að verða eins og fuglahræða. Föl, með bauga undir augunum og augnaráðið fremur sljótt.

Annars las ég alveg yndislegt viðtal við Önnu Pálínu Árnadóttur söngkonu í afmælisblaði Krafts (stuðningsfélags fyrir ungt fólk sem greinst hefur með krabbamein). Anna Pálína hefur barist við krabbamein í 5 ár en hefur tekist á ótrúlegan hátt að halda höfði í gegnum allar þessar hremmingar, m.a. með því að persónugera krabbameinið og líkja því við gamla hrörlega kerlingu, Kröbbu frænku, sem verður að búa hjá henni um stundarsakir. Síðast í viðtalinu er hún spurð hvað taki við núna og þessu svarar hún á eftirfarandi hátt: "Lífið er núna og ég ætla ekkert að eyðileggja daginn í dag af því dagurinn á morgun gæti orðið leiðinlegur. Ég er hérna núna, ég get notið lífsins og verið með börnunum og manninum mínum. Ég get gefið þeim þær stundir sem við eigum núna. Maður eyðileggur ekki sólskinsdag af því það gæti hugsanlega rignt á morgun!"

Maður eyðileggur ekki sólskinsdag af því það gæti hugsanlega rignt á morgun.