fimmtudagur, 31. janúar 2008
Snjór, snjór, snjór
Já, það hefur sjálfsagt ekki farið fram hjá neinum Akureyringum að það snjóaði bara töluvert í nótt. Ég lét það ekkert á mig fá og fór í sundið eins og venjulega. Viðurkenni samt að það hvarflaði að mér þegar ég gekk (í snjókófinu) frá bílnum og inn í laug, að ég væri sennilega hálfgerður sundfíkill úr því ég nennti að leggja þetta á mig. Komst að því inni í búningsklefanum að ég er þá alls ekki eini sundfíkillinn á svæðinu því flestar af fastakonunum voru mættar. Ein þeirra hafði reyndar lent í miklum hrakningum á leiðinni og fest bílinn svo rækilega að það tók hana 45 mínútur að komast utan úr þorpi og að sundlauginni. Þegar ég var búin í sundinu blés ég hárið á mér eins og venjulega og greiddi mér voða fínt (greiðslan tókst sem sagt alveg sérlega vel í dag) en eftir að hafa sópað af bílnum og mokað frá bílskúrnum heima þá var hárgreiðslan fokin út í veður og vind. Svo setti ég á mig húfu þegar ég fór í vinnuna því ég vissi að mín biði það verkefni að moka frá gangstéttinni fyrir framan verslunina - og þegar húfan var búin að sitja ofan á röku hárinu í smá stund - tja, þá var ekki mikið eftir af fínu hárgreiðslunni...
þriðjudagur, 29. janúar 2008
Eru allir hættir að fara í heimsóknir án þess að hringja á undan sér?
Já, ég bara spyr. Ég þekki sjálf ekki svo margar konur sem mér finnst ég geta skroppið "óvænt" í heimsókn til, hins vegar þekki ég margar sem ég færi aldrei til án þess að gera boð á undan mér. Í dag fékk ég skyndilega löngun til að kíkja eitthvert í heimsókn en þessar þrjár konur sem ég þekki það vel að geta heimsótt án fyrirvara (o.k. ég þekki reyndar fleiri en mundi ekki eftir þeim akkúrat þá), voru ekki heima. Þá fór ég að velta því fyrir mér að það "droppar" nánast aldrei neinn óvænt inn hjá mér og þegar ég hef rætt þetta við konurnar í kvennaklúbbnum þá er það sama uppi á teningnum hjá þeim. Þannig að þetta er sem sagt ekki bara mitt vandamál, ef vandamál skyldi kalla. Mér finnst þetta samt hálf sorglegt.
mánudagur, 28. janúar 2008
Frú fótaköld
áttaði sig loks á því hvernig hún átti að bregðast við þeim vanda að geta ekki sofnað á kvöldin fyrir fótkulda. Hún gróf fram gamlan hitapoka sem hún stingur í samband og leggur nú á hverju kvöldi til fóta í rúminu ca. klukkutíma áður en hún ætlar í háttinn. Það er tilhlökkunarefni að koma að hlýju og góðu rúmi og sé henni kalt á fótunum þegar hún leggst uppí, hlýnar henni von bráðar :-)
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)