"Where can I buy tourist stuff?"

Farfuglarnir eru komnir, ekki bara þessir vængjuðu og fiðruðu, heldur líka þessir sem ganga uppréttir á tveimur fótum. Þeir "villast" sumir hverjir inn í búðina til okkar og eru þá ýmist að spyrja til vegar hingað og þangað (eins og fyrirsögn þessa pistils vísar til) eða skoða búsáhöldin. Sumir segjast skoða allar búsáhaldaverslanir sem þeir komist í tæri við enda séu það skemmtilegustu verslunirnar. Hvert svo sem erindið er þá lífga þessir blessaðir túristar uppá tilveruna :-)

"Áttu heima í tjaldi"

Þessi gullvæga setning hnaut oft af vörum mömmu einnar stelpu sem ég lék mér stundum við þegar ég var lítil. Ástæðan var sú að ég (eða einhver annar í krakkahópnum) hafði gleymt að loka útidyrunum á eftir mér. Blessuð konan hafði töluvert skap og manni fannst ekkert sérlega gaman þegar hún sagði þetta, þó meira í hæðnistón en reiðilega. Allavega, orsök þess að mér datt þetta í hug er sú að Máni, annar tveggja heimiliskatta okkar, opnar ítrekað útihurðina. Fyrst var það bara til að komast inn en nú er hann farinn að opna líka til að komast út. Hann er auðvitað hæstánægður með að vera svona sálfbjarga en okkur er minna skemmt yfir þessum hæfileika hans. Í fyrsta lagi klórar hann hurðina og skemmir hana, í öðru lagi kann hann ekki að loka henni. Um daginn kom ég t.d. upp eftir að hafa verið niðri að horfa á sjónvarpið og þá var ískalt uppi enda útihurðin galopin. Meira vesenið að kötturinn skuli ekki geta lokað á eftir sér...

Dóttirin komin heim

þannig að það hefur sem sagt fjölgað um einn í húsinu. Mikið sem það er nú alltaf notalegt að hafa öll börnin heima við en það er víst gangur lífsins að þau fara að heiman og fara að lifa sínu eigin lífi. Annars skil ég ekki alveg hvernig stendur á því, þegar hún var hér heima í desember fékk ég í bakið og hið sama gerðist í gær. Ég fékk þursabit og var öll rammskökk og með verki í samræmi við það. Svo í dag gat ég ekki hugsað mér að fara í sund svona skökk öll og það rifjaðist upp fyrir mér að einu sinni fyrir mörgum árum síðan þá fór ég í tívolí þegar ég var svona í bakinu og við það að fara í eitthvað tæki í tívolíinu (kolkrabba) þá lagaðist ég mikið í bakinu. Þannig að ég ákvað að gera tilraun, fór inn í stofu, setti hressilega plötu á fóninn og fór að hreyfa mig með músíkinni. Fyrst rólega en svo af meiri krafti og loks var ég farin að hoppa og snúa uppá mig í leiðinni (hef sjálfsagt litið út eins og brjáluð manneskja en sem betur fer var enginn heima til að horfa á mig). Í einu hoppinu heyrði ég smell og vissi að þá hefði losnað um eitthvað í bakinu. Fór svo í heita sturtu og endaði á að láta ískalt vatn renna á bakið og leið miklu betur á eftir. Er reyndar ósköp aum ennþá í öllum vöðvum hægra megin í bakinu en þetta er samt alveg meiriháttar betrumbæting á ástandinu.

Annars var Rósa vinkona mín stödd hér norðan heiða um helgina og það var voða gaman að hitta hana. Saman fórum við svo áðan að hitta aðra æskuvinkonu og það var líka mjög notalegt. Hún bauð okkur uppá rúllutertu sem hún var búin að skera í sneiðar, svo er þeyttur rjómi settur ofan á sneiðarnar og súkkulaðiplötu (þunnt 70% súkkulaði) stungið í rjómann. Gott á bragðið og smart í útliti!