mánudagur, 12. september 2011

Sólarlag við Blönduós

Já við Valur fórum af stað á föstudegi. Ég var að vinna en hann í sumarfríi, svo við lögðum af stað þegar ég var búin að vinna og við búin að taka okkur til í rólegheitum.

Við ókum sem leið lá á Blönduós, en fórum reyndar Svínavatnsleið síðasta spottann. Við áttum pantaða gistingu á Hótel Blönduósi, og áttum að hringja á undan okkur korteri fyrir áætlaða komu, þar sem gömul kona sér um hótelið en þar ekki fast heldur kemur bara eftir þörfum. Þess var líka óskað að við greiddum í peningum, þar sem sú gamla treystir sér víst ekki til að læra á posa.

Jæja við tékkuðum okkur inn og fengum lykla að herberginu. Það var nú svona allt í lagi herbergi, en ekkert umfram það. Hálf kalt var þar inni líka svo Valur hækkaði ofnana í botn, án þess þó að það bæri árangur. Við gátum ekki hugsað okkur að vera í köldu hótelherbergi, svo ég hringdi í hótelstjórann í Reykjavík, sem fjarstýrði því að maður kom og lét okkur hafa annað herbergi. Þar vorum við heppin því það herbergi var miklu stærra og vistlegra, auk þess sem útsýnið þaðan var svaka flott. Og það sem mest var um vert, ofnarnir voru í lagi.

Við komum okkur fyrir í þessu nýja herbergi og fórum svo í kuldagallann og gengum aðeins um þorpið og fórum svo út að borða. Ég held að veitingastaðurinn heiti Potturinn og pannan og matseðillinn lofaði bara góðu. Því miður var maturinn ekki alveg í takt við væntingarnar. Fyrst fengum við súpu sem var svo pipruð að maður stóð nánast á öndinni og síðan kom í ljós að fiskurinn (parmesanhjúpaður skötuselur - hljómar vel ekki satt?) var alveg jafn pipraður og súpan. Töluvert löngu eftir máltíðina var ég enn að plokka piparkorn út úr munninum... En já já, við lifðum þetta af og gengum í rólegheitum heim á hótel aftur. Akkúrat þá var sólin að setjast og sólarlagið var bara virkilega fallegt þarna á Blönduósi. Svo sofnuðum við snemma.

Framhald síðar...

sunnudagur, 11. september 2011

Vöfflur

Á föstudaginn lögðum við Valur af stað í ljósmyndaferð, gistum um nóttina á Blönduósi og ókum um Skaga í gær. Ég á eftir að skrifa smá um þá ferð - en núna ætla ég að skrifa niður vöfflu-uppskrift, svo ég týni henni ekki.

LCHF vöfflur
30 gr. brætt smjör
1/2 dl. rjómi
3/4 d. vatn
2 egg
1 dl. kókosmjöl
2 tsk. fiberhusk
1/2 tsk. lyftiduft

Þetta er grunn-uppskriftin sem ég fór eftir, en við nánari umhugsun, setti ég í viðbót eina lúku af heslihnetum (fannst þetta of þunnt eitthvað), smá AB mjólk (held að það sé gott að nota eitthvað súrt á móti vínsteinslyftidufti, en það er kannski bara vitleysa í mér) og pínu skvettu af ekta vanilludufti (til að fá pínu meira bragð).

Valur bakarameistari bakaði svo úr deiginu fyrir frúna, eins og hans var von og vísa, og heppnaðist þetta með þvílíkum ágætum. Vöfflurnar eru frekar þunnar og rifna ef ekki er farið varlega með þær, en bragðgóðar og það er nú aðalatriðið :-) Svo leyfði ég mér að setja pínu ponsu sultu og mikinn rjóma. Nammi namm!

miðvikudagur, 7. september 2011

Tíðindalítið á Vesturvígstöðvunum

Remains of summer by Guðný Pálína
Remains of summer, a photo by Guðný Pálína on Flickr.
Já það er fátt að gerast þessa dagana. Helst veðrið sem er umræðuefni og það kemur ekki til af góðu. Hitastigið var 4 gráður þegar ég var á leið í vinnuna í morgun og ég saknaði þess að hafa ekki sett á mig vettlinga.
Talandi um vinnuna þá er september alltaf rólegur mánuður og svo er einnig núna. Það eru töluverð viðbrigði eftir allan hasarinn í sumar, og er bæði gott og slæmt. Það er gott að fá að pústa aðeins en gallinn er sá að það getur verið frekar leiðinlegt að vera í vinnunni þegar það er rólegt. Ég kann alltaf miklu betur við mig þegar það er nóg að gera, þó svo ég verði reyndar kannski þreyttari þannig...

Andri var að klára síðustu bóklegu prófin í einkaflugmannsnáminu og á nú bara eftir að safna fleiri flugtímum.

Ísak bíður spenntur eftir því að Menntaskólinn byrji og hið sama gerir mamma hans, sem er orðin ansi þreytt á iðjuleysi sonarins.

Hrefna er byrjuð aftur í skólanum eftir langt og gott sumarfrí og er í augnablikinu á taugadeild á Næstved sjúkrahúsi (held að það heiti það). Gallinn er sá að það er langt að fara fyrir hana.

En já nú er ég hætt þessu bulli. Ætli ég bloggi ekki aftur á morgun, það er vaninn að ég fer á fullt þegar ég byrja aftur eftir blogghlé ;)