Au natural ...

Í nokkur ár hef ég verið að velta því fyrir mér að hætta að lita á mér hárið. Ég vissi sem var að ég var sífellt að grána meira en satt best að segja hef ég ekki séð minn náttúrulega háralit í ... tja ... nærri 30 ár? Og þar sem ég verð fimmtug núna í haust þá er þetta góður helmingur ævi minnar. Minn eiginlegi háralitur var „músabrúnn“ og ég byrjaði að lita á mér hárið til að fá meira spennandi háralit. Fyrst var þetta bara litaskol sem þvoðist úr í nokkrum þvottum en eftir því sem gráu hárunum fjölgaði breyttist skolið í fastan lit. Svo fór ég að bæta við strípum og prófa hina ýmsu háraliti til gamans. Ég hef verið ljóshærð, rauðhærð, brúnhærð og mjög dökkhærð en aldrei alveg svarthærð reyndar.

Fyrir einu eða tveimur árum fór ég síðan alvarlega að spá í hvort ég væri orðin nógu gráhærð (ekki bara skellótt á litinn) til að leyfa mínum eiginlega háralit að koma í ljós. Að hluta til af því ég sá hvað það fór sumum konum vel að vera gráhærðar og að hluta til af því ég þurfti orðið í litun á 4ra vikna fresti ef vel átti að vera. Þó mér finnist reyndar voða gaman að fara í klippingu og litun til hennar Ernu minnar (við spjöllum svo mikið saman :) þá fannst mér fara býsna mikill tími í þetta. Eins tók ég eftir því að suma daga þegar ég hafði farið á hárgreiðslustofu í klipp+lit, þá var ég mjög þreytt í kjölfarið. Sennilega vegna þess að það er álag að sitja í ca. 2,5 tíma en ég gat jú ekki heldur útilokað að það væri liturinn sjálfur sem ég væri að bregðast svona illa við. 

Þannig að ... eftir að hafa hugsað málið í töluverðan tíma þá ákvað ég að láta slag standa. Það var nú reyndar pínu fyndið, að daginn áður en ég átti pantaðan tíma hjá Ernu í klippingu og litun, þá hringdi hún í mig til að spyrja hvort ég gæti komið þann sama dag til sín, því daginn eftir yrði vatnslaust og þá væri ekki hægt að lita á mér hárið (eða skola litinn úr öllu heldur). Ég ákvað að líta á þetta sem tákn um að nú væri rétti tíminn til að hætta að lita á mér hárið, og sagði henni það sem ég var að hugsa, og við ákváðum að sleppa lit í þetta sinn. Ég var nú með ótal varnagla og sagði að ef mér litist ekkert á þetta þá kæmi ég til hennar í „neyðarlitun“. En já hún klippti hárið býsna stutt en samt var nú töluverður litur í því ennþá. Þannig að fyrsta útgáfa af klippingu leit svona út:

Þarna sést pínu grátt í vöngum en ennþá er hellings litur í hárinu (en Erna sleppti því að lita í rótina). Svo tók nú ekki langan tíma þar til rótin var orðin alltof grá miðað við restina af hárinu, og ég hringdi neyðarhringingu í Ernu og bað um klippingu. Þá tók hún nánast allt hár sem var litað en varð þó að skilja eftir smá brúnt, til að gera mig ekki alveg sköllótta ;-) Þá leit ég svona út:

Hehe hálfgerð fangamynd af mér ;-)  Síðan hefur hárið vaxið aðeins eins og sjá má á þessari mynd hér að neðan, sem sýnir mig og Palla bróður (já hann og Sanne konan hans stoppuðu hér á landi í 10 daga og hjálpuðu meðal annars við flutningana hjá mömmu). 

Ég er bara mjög ánægð með að leyfa gráu hárunum að njóta sín, amk núna í sumar þegar ég er sólbrún ... svo verður bara að koma í ljós hvort ég verð sama sinnis þegar fer að vetra og ég er orðin fölari í framan ... 

Stutt stopp á Akureyri

Ég, sem varla fór til Reykjavíkur nema einu sinni á ári, er að verða hálfgerður landshornaflakkari. Frekar fyndið eiginlega. En já auðvitað kemur það ekki til af góðu eins og flestir vita. 

Mamma var sem sagt útskrifuð sl. þriðjudag. Hún er nú ósköp þreklítil orðin eftir allar þessar hremmingar og fannst áskorun að aðlagast aftur lífinu heima. Hún var mjög glöð að vera komin heim í rólegheitin í sinni íbúð, en á sama tíma þá var margt sem hún þurfti nánast að læra uppá nýtt, svo þetta tók á. Eins eru hömlur á því hvað hún má gera með tilliti til gerviliðarins, og þarf hún s.s. að nota griptöng til að sækja hluti sem detta í gólfið, nota sessu þegar hún situr og má ekki beygja mjaðmirnar meira en 90° svo dæmi séu nefnd, þannig að það er ýmislegt sem hafa þarf í huga. 

Ég stoppaði hjá henni þar til í gærmorgun og ég verð að viðurkenna að það var með hálfum huga sem ég fór þaðan. En hún verður að fá að prófa að pluma sig sjálf og á meðan ég er þarna þá er hætt við því að ég „þjóni“ henni of mikið í stað þess að láta á það reyna hvort hún getur gert hlutina. Hún var nú að sjóða sér hafragraut og það gekk bærilega. Svo fór ég og verslaði inn helling af mat svo hún yrði ekki matarlaus næstu vikuna. 

Um næstu helgi förum við Valur saman suður og þá á að hjálpa mömmu að flytja milli íbúða. Hún fékk minni (og örlítið ódýrari) íbúð á sömu hæð og það er nú mikill kostur að geta flutt svona stutt. Hugsanlega förum við Valur með hjólhýsið með okkur suður á bóginn og blöndum saman flutningum og sumarfríi (hjá honum, ég er náttúrulega í eilífðarfríi eins og er). Það yrði mjög gaman :) 

Nú er ég hins vegar í smá þreytukasti, sem birtist aðallega í hávaðaóþoli og viðkvæmni fyrir áreiti. Það er pínu fyndið hvað þreytan hefur ólíkar birtingarmyndir og t.d. hávaðaóþolið var orðið mikið betra hjá mér undanfarið, svo það er erfitt þegar það skellur á aftur af fullum þunga. 

OK þetta var bara smá stöðu-uppfærsla. Eins og sjá má þá snýst lífið mikið í kringum mömmu þessa dagana en vonandi hennar vegna fer þetta allt að komast á rétt ról aftur.

Í Keflavík enn á ný

Þegar ég skrifaði síðast um mömmu þá hafði hún farið í aðgerð 21. maí þar sem settur var gerviliður í mjöðmina á henni. Allt leit vel út,  ég fór norður viku síðar og stefnt var að því að útskrifa hana í byrjun júní. Það varð þó ekki, því hún fékk sýkingu í skurðsárið og þurfti að vera á sýklalyfjum í æð næsta hálfa mánuðinn. Síðan fékk hún sýklalyf í töfluformi en sárið vill samt ekki gróa og enn er að vessa úr því. Hins vegar var ákveðið að leyfa mömmu að fara heim og heimahjúkrun á að sjá um að skipta á sárinu hér eftir. Ég ætla að stoppa einhverja daga á meðan mamma er að ná áttum eftir þessa löngu sjúkrahúsvist. Annars standa flutningar fyrir dyrum hjá henni. Hún hafði sótt um að komast í minni íbúð eftir að Ásgrímur dó og getur nú fengið 2ja herbergja íbúð sem er hér á sömu hæð, svo það er nú hentugt. 

Anna systir kom tvisvar til Íslands með stuttu millibili. Fyrst til að heimsækja mömmu og svo til að halda uppá 35 ára stúdentsafmælið sitt ásamt öðrum skólafélögum úr MA. Þá kom hún að sjálsögðu norður og gisti hjá okkur, en þrátt fyrir mjög mikil samskipti okkar systra í tengslum við mömmu þá höfum við nánast ekkert hist á þessu ári. Ca. 15 mínútur þegar við Valur vorum á leið til Kaupmannahafnar að vera við útskrift Hrefnu í janúar, og svo tæpan sólarhring þegar Anna kom og leysti mig af eftir að mamma hafði verið útskrifuð af sjúkrahúsinu í lok mars. Þannig að það var kærkomið að ná smá systrasamveru :-) 

Svo kom Hrefna pínu óvænt í heimsókn. Hún hafði reyndar verið búin að nefna það fyrir löngu síðan en ekki getað ákveðið sig en dreif sig svo bara í síðustu viku. Hún kom norður aðfaranótt föstudags og alltaf er nú jafn gott að knúsa krakkana sína eftir aðskilnað, sama hvað þau verða gömul. Að vísu er aðeins erfiðara að komast nær henni núna enda lítill ömmustrákur á leiðinni, en hann á að koma í heiminn í byrjun ágúst. Það verður nú aldeilis gaman fyrir unga parið og alla sem að þeim standa.  

Ég hafði hugsað mér að byrja að vinna í haginn fyrir væntanlega flutninga, s.s. að fara með föt í Rauða krossinn, en hef svo bara verið með höfuðverk í allan dag og ekki nennt neinu gáfulegu. Skrapp samt aðeins á bókasafnið en komst að því að bókasafnskort frá Akureyri dugar ekki hér þrátt fyrir rafrænt kerfi (Gegni). Ekki að það breyti miklu þannig lagað. Gleymdi bara bókunum fyrir norðan sem ég ætlaði að taka með mér. Gleymdi líka prjónadótinu mínu ... Hef tölvuna og þarf auðvitað ekki meira. Áttaði mig reyndar á því að þar sem mamma hefur verið með ódýrustu nettenginguna þá höfum við gestir hennar þessa síðustu mánuði hleypt símreikningnum talsvert upp. Það borgar sig að vera með örlítið dýrari áskrift og fá 10x meira gagnamagn. Við þetta nútímafólk verðum náttúrulega að geta komist á netið ;-) 

Myndin hér að ofan sýnir mömmu borða fyrstu máltíðina eftir heimkomuna, steiktan kjúlla úr Nettó og pepsi með. Henni finnst þetta svo ljómandi góður matur :-)