Afskaplega óspennandi bloggfærsla ;)

Jæja þá loksins þori ég að blogga aftur ... Hehe, málið er að ég er búin að vera svo þreytt og vildi ekki missa mig í vol og væl hér á blogginu, svo ég ákvað að betra væri bara að þegja þar til líðanin væri betri ;-) Ég er reyndar alveg lúin ennþá en ekki jafn örmagna og ég var.

Annars hafa jólin og áramótin gengið tíðindalítið fyrir sig. Hrefna og Egil komu frá Danmörku 22. des. og Andri kom með þeim norður, og svo kom Freyja kærastan hans Andra 28. des. og var hér um áramótin. Það er alltaf svo notalegt að hafa fólkið sitt heima, þó það séu líka viðbrigði að vera sjö fullorðin í húsinu, í staðinn fyrir þrjú. En allt tekur enda, og í dag fór svo öll hersingin aftur suður á bóginn.

Hm já ég byrjaði sem sagt að skrifa þetta í gær, þegar ég kom inn úr dyrunum eftir smá ljósmyndatilraunir úti í ljósaskiptunum, og var þá svona líka hress. Svo hætti ég eftir tvær setningar og þegar ég ætlaði að halda áfram núna í dag, þar sem frá var horfið, þá var ég bara svo andlaus eitthvað ... og mér dettur ekkert skemmtilegt í hug að segja. Svo ég læt þetta bara gott heita. Hlýt að koma með betra blogg bráðlega.

En svona í lokin, þá er hér mynd af Andra, Hrefnu, Egil og Ísaki, tekin á aðfangadagskvöld.

Við Birta að „gera æfingar“

Valur tók þessa mynd af okkur vinkonunum um daginn. Ég held á bók um MELT aðferðina, og er að reyna að gera æfingar jafnframt því sem ég les mér til um þær. Komst að því að það er pínu flókið ... En já Birta lætur sig ekki vanta í fjörið eins og sjá má ;-)

P.S. Ég er þreytt og þar að auki í ljótum „heimabuxum“ þegar myndin er tekin, en hverjum er ekki sama?

Skuggamynd

Um daginn þegar við Valur fórum út á Hjalteyri, þá sáum við að búið var að saga gat á einn stóra lýsistankinn, þar sem væntanlega á að koma hurð, ef hún er þá ekki þegar komin. Dagbirtan streymdi inn um gatið, og hér má sjá skuggana okkar endurvarpast á vegginn.