Bara svona til að sýna að ég er á lífi

þá kemur hér ein bloggfærsla. Ég þurfti hvort sem er að setjast niður og hvíla mig því ég var svo þreytt eftir morgunmatinn. Já þetta hljómar kannski undarlega, en stundum, ef ég er þreytt, þá verð ég alveg ónýt eftir að borða. Það er eins og líkaminn ráði ekki við það auka álag sem fylgir því að melta matinn. Samt borðaði ég nú bara eina brauðsneið. Annars geri ég fátt þessa dagana, annað en vinna og reyna með öllum ráðum að lifa af þessa jólavertíð. Í því felst að reyna að borða bara hollan mat (t.d. sem allra minnst af unnum kjötvörum, gera græna hristinga, ekki borða sykur og ekki drekka vín með mat), hvíla mig þegar ég er ekki í vinnunni, fara í nudd og hlusta á slökunarefni á geisladiskum. Þá fer nú samviskubitið aðeins að láta á sér kræla, því auk þess að vera mikið að vinna, þá geri ég ekkert hér á heimilinu og Valur sér um allt. En það þýðir ekki að velta sér of mikið uppúr því, svona er þetta bara. Síþreytan sem fylgir vefjagigtinni er ekkert grín og eins og ég segi, þá er ég hreinlega að reyna að lifa af, svo ég verði ekki ónýt allt næsta ár, svona eins og ég hef verið þetta ár.

Talandi um síþreytu þá sendi Anna systir mér upplýsingar um norska sjónvarpsmynd þar sem konu með síþreytu var fylgt eftir í þrjú ár. Hún hafði verið veik í 15 ár minnir mig en var á góðri bataleið í lok þáttarins. Það gerðist eftir ítarlegar rannsóknir og meðhöndlun sem belgískur læknir hafði umsjón með. Þá fundust ýmsar bakteríur í blóði hennar (sem skila frá sér eitruðum úrgangsefnum), og eins greindist hún með þennan XMRV vírus sem vísindamenn hafa nú fundið í blóði 85% greindra síþreytusjúklinga. Í dag er svo stutt síðan menn fundu þennan vírus að ekki er fundið sértækt lyf við honum og eins vita menn ekki hvort hann er í raun eina orsökin fyrir síþreytu, en það verður spennandi að fylgjast með þessu í framtíðinni. Varðandi þessa norsku konu og meðhöndlunina sem hún fékk, þá var það margra mánaða ferli og ef ég skildi málið rétt þá þarf hún að halda áfram að taka lyf og fleiri bætiefni til að haldast frísk. Þetta er ekki kostað af ríkinu og hún var að borga um 140 þús. á mánuði fyrir meðferðina. Enda var hún að selja íbúðina sína í lok þáttarins, til að hafa efni á þessu.

Það vekur samt smá von að í Lilleström er meðferðarstofnun sem vinnur í anda þessa læknis og þar setja þeir vefjagigt undir sama hatt og síþreytuna, og það er virkilega hægt að finna ýmislegt að hjá þeim sjúklingum sem til þeirra leita (s.s. sýkingar ofl) og hægt að meðhöndla þá. En já mergurinn málsins er sem sagt, að hingað til hefur vefjagigt og síþreyta oft verið talin af andlegum toga, en ef loksins finnst vírus eða annað sem veldur þessu er vonandi hægt að fá einhverja lækningu. Eins og t.d. með magasár. Einu sinni var talið að andlegt álag/streita ylli magasári en svo fundu menn bakteríu og í framhaldi lyf við þessu.

Jamm og jæja, best að drífa sig í sturtu og koma sér í vinnuna.

Nú ætlaði ég að detta í vælugírinn

en ákvað í staðinn að reyna að vera jákvæð. Þannig að hér kemur jákvæða hliðin á frúnni:

• Valur vinnusami heldur áfram að sjá um heimilið eins og honum einum er lagið. Í gær þegar ég kom heim úr vinnunni var hann búinn að þrífa gardínurnar í stofunni og hengja upp jólakransana í gluggana. Hann hafði líka farið í Bónus og eldaði þar að auki þessar líka frábæru pítsur í kvöldmatinn.
• Ég talaði aðeins við Hrefnu á skype í gær. Hún var að gera sig fína fyrir jólaboð hjá vinkonu sinni og var alveg stórglæsileg. Það verður gaman að fá hana heim eftir eina viku :)
• Jólaverslunin gengur vel hjá okkur í búðinni. 
• Himininn úti er afskaplega fallega bleikur núna í ljósaskiptunum.
• Valur sendi myndavélina mína suður í hreinsun, svo núna get ég tekið myndir aftur án þess að þær verði allar blettóttar.
• Andri og Ísak eru flottir strákar, bæði að innan og utan.
• Ég fór í nudd í gær eftir vinnu.
• Það er síðasta kóræfing fyrir jól í dag. Hún verður stutt og svo verða smá Litlu jól.
• Ég er í fríi í dag (tja fyrir utan klukkutíma vinnu)...

Fór á ljósmyndaskvísuhitting í kvöld

þó ég ætlaði varla að hafa mig af stað. Ég er orðin svo heimakær að það hálfa væri nóg og nenni bara engan veginn út á kvöldin. En þar sem ég er líka að reyna að vera duglegri að gera eitthvað fyrir sjálfa mig, þá verð ég víst að standa við það, og þess vegna drefi ég mig af stað. Við vorum nú bara þrjár sem mættum í þetta sinn - þrjár gigtarkerlingar. Já, önnur hinna er með greinda vefjagigt og hin er greinilega með öll einkennin en hefur ekki farið til gigtarlæknis - "af því hún er bara 23ja ára og alltof ung til að vera svona eins og gömul kona". Já þetta er furðulegt fyrirbæri þessi vefjagigt, svo ekki sé meira sagt. Og já, hún leggst jafnt á unga sem gamla og fer ekki í manngreinarálit fremur en aðrir sjúkdómar. Það var nú reyndar frekar skondið að hlusta á lýsingar stelpunnar, á þeim skýringum sem hinir ýmsu heimilislæknar höfðu komið með, og áttu að vera ástæða fyrir einkennum hennar. En nóg um það.

Ég er nú annars bara á leið í háttinn og spurning hvernig mér gengur að sofna eftir að hafa verið á þessu "útstáelsi".