Þá er ég orðin stoltur hjóleigandi :)

Ég fór áðan og borgaði hjólið og keypti líka nýjan hjálm (Ísak var búinn að leggja hald á minn gamla) og svarta körfu sem var sett framan á hjólið. Svo hjólaði ég heim. Það er að segja, ég hjólaði fyrsta spölinn, alveg þar til ég var orðin blá í framan, en leiddi hjólið upp restina af brekkunni og hjólaði svo þegar ég var aftur komin á jafnsléttu. Hjólaformið ekki alveg upp á það besta ;-) Kom svo heim móð og másandi og með þvílíka hjartsláttinn. Já, það er nokkuð ljóst að ég þarf að æfa mig.

Ég er reyndar farin að æfa á morgnana - eða þannig... Tók uppá því um daginn að fara að gera Mullersæfingar með hópnum í sundi, alla morgna kl. 8.20. Þau hafa verið að reyna að fá mig í hópinn undanfarin ár en ég hef sett það fyrir mig að ég yrði þá svo sein fyrir. En einn góðan veðurdag þegar ég var sérlega slæm í skrokknum datt mér í hug að þetta gæti nú kannski bara verið gott fyrir mig, enda eru þetta aðallega teygjur. En þá þurfti ég líka að breyta aðeins kerfinu hjá mér á morgnana. Ég fer nefnilega alltaf heim eftir sund og fæ mér morgunmat og geri útbý nesti fyrir vinnuna. Og það tekur bara frekar langan tíma að græja nestið því ég bý til salat og það er tímafrekt að skera niður allt sem í það fer. Þannig að núna geri ég salatið um leið og ég fer á fætur, rétt fyrir hálf átta, og get þá farið í æfingarnar án þess að lenda í brjáluðu tímahraki. Svona getur maður nú breytt rútínunni hjá sér ef áhugi er fyrir hendi :-)

Annað hvort hafa öll fötin mín hlaupið...

... eða ég hef stækkað.

Rólegheita sunnudagur

Eða þannig... Þegar ég hugsa um það þá hef ég nú eiginlega ekki verið neitt sérlega róleg í dag. Ryksugaði nánast alla efri hæðina og fór í gegnum föt til að gefa í Rauða krossinn. Svo fór ég á Glerártorg. Þar skilaði ég teppi sem ég hafði keypt í Rúmfatalagernum og fór í Nettó og Heilsuhornið. Í leiðinni gjóaði ég augunum í áttina að hvítu reiðhjóli sem ég mátaði í gær og er jafnvel að hugsa um að kaupa.

Ég spurði nefnilega sjúkraþjálfarann að því um daginn hvernig reiðhjól gamlar, gigtveikar og bakveikar konur ættu að fá sér og hann sagði að ég ætti að fá mér "konuhjól" með háu stýri, mjúkum hnakki og dempurum. Og í gær sá ég einmitt þannig hjól, hvítt á litinn með brúnum lungamjúkum hnakki, þegar við Valur skruppum í Sportver. En ég ætla líka að kíkja úteftir til Vidda og skoða hjólin hjá honum áður en ég ákveð mig.

Svo þarf ég víst að halda áfram að hugsa um liti á húsið og svefnherbergið - já og ákveða hvernig fataskáp ég vil fá, eða innvolsið í hann öllu heldur. Ætli við kaupum ekki bara skáp í Ikea og notum áfram tvær kommóður sem við erum með. Já, svo þarf víst líka að panta myrkvunargardínur. Ég sem helst vildi alltaf sofa með dregið frá glugganum á sumrin hérna í den get núna varla sofið nema í myrkri - svona breytist maður.

Þetta kallast víst að æða úr einu í annað - en það er bara svolítið eins og ég er núna...