Já það sem tíminn líður (úff ég held að þetta sé algengasta setningin mín hérna á blogginu). En hann bara líður svo ótrúlega hratt. Mér finnst það eiginlega ekki geta verið komin 20 ár - en Andri er jú líka 20 ára á árinu - og Hrefna verður 27 ára... Hjálp, ég er að verða gömul...
Mér fyndist ég kannski ekki svona gömul ef ég væri í fínu formi en það er ég ekki. Hef bara setið og étið á mig gat í sumarfríinu og safnað spiki. Enda er svo komið að ég er hætt að passa með góðu móti í sumar buxurnar mínar. Þetta gengur náttúrulega ekki lengur! Vandamálið er hins vegar að ég get engan veginn farið í megrun og hef aldrei getað. Í þessi skipti sem ég hef verið sem grönnust þá hef ég bara grennst án þess að gera nokkuð í því sjálf. Ekki fer ég að hlaupa af mér kílóin því ég get jú ekki hlaupið, svo það eina sem kemur til greina er einhvers konar tiltekt í mataræðinu án þess þó að um megrun verði að ræða. Þarf víst að sofa aðeins á þessu ;)
Andri kom heill á húfi frá Vestmannaeyjum og bara í nokkuð góðu ásigkomulagi. Hafði ekki sofið mikið í nótt í riginingunni og rokinu, enda var tjaldið hans ekki mjög skjólgott.
Ég byrja aftur að vinna á morgun eftir notalegt 2ja vikna sumarfrí. Það verða smá viðbrigði því ég hef jú bara legið í leti í fríinu og farið seint að sofa og seint á fætur. Við höfum farið í nokkrar ljósmyndaferðir en ferðuðumst ekki meira vegna þess að Valur var svo óheppinn að skera sig í fingurinn og vildi ekki taka neina áhættu með hann, enda hendurnar hans atvinnutæki nr. 1.
En já, bloggið er víst að deyja út, meira að segja mamma komin á facebook og allir þar. En ég held nú samt áfram að blogga annað slagið, bara svona fyrir sjálfa mig.
